Güzel adamım...

Sevdiğimi, iki gözümün nuru Nadir'ciğimi bugün anne babasına emanet ettim. Aynıcemal eni ile Ahtem etiyin ona benim kadar titiz ve şefkatli bakacağına eminim. 

 

Onunla yirmi üç yıl bir yastığa baş koymanın, daima ama daima el ele olmanın ayrıcalığı bana bahşedildi, minnettarım. Onun nefes kesen zekasına, su akarcasına rahat ve verimli yazan ellerine, keskin dimağına, yanıbaşımda onlarca eseri kaleme almasına, eleştirel ve nesnel bakışına ve ne olursa olsun gerçeğe sadık kalan dirayetine hep hayran oldum, hep olacağım.

Bu zalim salgın ortamında ifa ettiğimiz görevimizde oğlu Yulay'ı ve beni yalnız bırakmayan tüm dostlara yürekten teşekkür ederim. Otuz kişi can-ı gönülden helallik verdik, Allah razı olsun dedik. 

 

Acımı paylaşan Radik Bey, Ayrat Bey, Gülten Hanım, Leysen Hanım, Yaşar Bey, Kürşat Bey, Ruşaniye Hanım, İlşat, ismini bilemediğim aydınlık yüzlü Tatar gençleri, İsmail'in oğlu Serdar, amcam Kemal, kuzenim Tufan... Hepinizden Allah gani gani razı olsun. Halimi görenler anlayışla karşılayacaktır, görmeyenlerden de peşinen af dileyeyim. Doğrusu kim vardı, kim yoktu tastamam görecek, hatırlayacak vaziyette değildim. Unuttuğum isim varsa bağışlasın.

 

Sevdiğimi en son 27 Nisan Salı günü yoğun bakımda görebildim. Herkese selam söyledi, üzerimde kalmasın. Bu ziyarette ona dört yudum olsun, su içirme imkanı bile bulabildim. Bir güzel sohbet ettik, koklaştık, birbirimizin saçını okşadık, şakalaştık, kahkahalarla gülüştük. Öyle ki, doktorundan azar işittik... Ayrılırken "Ich liebe dich doch" dedim, o da bana "Ich auch" dedi. Öpücük yolladık birbirimize, el salladık. Benden sonra bir huzurlu uykuya daldı, bir daha uyanmadı. Bitmeyen aşkımız, madde aleminde böylece sonlandı. Mana aleminde sonsuza dek sürecek. 

 

Güzel adamım, on beş gün içinde ve yakışıklılığından, karizmasından zerrece kaybetmeden çekip gitti. Bir bildiği vardır. Demek böyle gerekmiş... Onu salgından koruyabildim, ansızın gelen ecelden koruyamadım. Kader buymuş... Arayan, mesaj yazan, merhametini esirgemeyen herkese ama herkese minnettarım. Allah hepinizden razı olsun. 

 

Büyük hocamıza, biricik Prof. Dr. Nadir Devlet'imize hayır dualarınızı esirgemeyin. Bize düşen, onun eserlerini ve değerlerini yaşatmak, genç akademisyenlere emanet etmek olacak sanırım.

Onun en beğendiği, başucuna astığı fotoğrafımızı ekliyorum. Birlikte ilk aylarımızda çekildi, 1999'da... Onu böyle hatırlayın.